حال یا آینده

در بسیاری از کشورها دیدم که در برنامه ریزی و تعیین هدف آینده را نیز برنامه ریزی کرده و بروز برخی احتمالات را نیز در نظر می گیرند به بیان بهتر باید با داشتن اهداف و برنامه ریزی دقیق ، زمان حال را تنظیم نموده و برای شروع اقدام کرد و به نتیجه ای رسید که معمولا در اکثر اوقات بیشتر اهداف در نظر گرفته شده محقق می شود ولی در برخی جوامع متاسفانه فقط به زمان حال می اندیشند و بدون در نظر گرفتن آینده فقط هزینه زمانی و مالی برای خود و اطرافیان ایجاد کرده و تز رفتاریشان این است که ما کار خود را انجام میدهیم و بعد هم خدا بزرگ است و این بدترین شکل مدیریت زمان و برنامه ریزی است چرا که آینده جزئی از حال است و حتی بالعکس . صرف زمان و اتلاف وقت و اینکه کاری را انجام داده و در آینده به فکر این بود که حالا چه باید کرد مانند کسی است که محصولی را تولید کرده و بعد به دنبال بازار آن می گردد و زمانی که بازار آنرا یافت محصولش خراب و فاسد شده و یا ارزش بالایی ندارد و این یعنی ضرر و پس رفت. پس باید اصل برنامه ریزی با هدف آینده انجام شود و در زمان حال نیز خود را در آینده دید و با فرض تحقق کار و وجود محصول چشم اندازی برای ارائه آن دید و چنانچه تردید به وجود آمد یا هدف را تغییر داده و یا نوع کار و برنامه ریزی را ویرایش نمودو اینگونه است که در کشورهای مترقی و جوامع پیشرفته بیشترین هزینه برای تحقیق و برنامه ریزی انجام میشود نه بازاریابی.....

خواندنی ها و شنیدنی ها...